خاطرات تلخ من

حرف هایی که گفته نمی شوند

و حتی قابل بیان هم نیستند

و آن حرف ها  را در نوشتن هم به نقطه چین تبدیل می کنند

تا نا گفته ها را کسی نتواند بخواند

و این قانون حرف ها شده است همان قانون های نا نوشته

که برای هر کس حکمی را اجرا می کند

حکم های جدایی و نفرت یا دوستی و تداوم

حکم های گاه زیبا و گاهی تلخ

ولی هیچ وقت این حرف ها را کسی به زبان نمی آورد

شاید گفتن شان درد دارد

یا خواندن شان باعث سو تفاهم می شود

پس ادامه حرفهایم را فقط می گزارم  . . . . . .